Vakantie in België – deel 2

Alvorens we naar België vertrokken, zei Philippe dat we zeker onze green cards niet mochten vergeten (deze moet je trouwens altijd op zak hebben), want dat we anders het land niet terug in mochten. Aangezien deze ALTIJD in mijn portefeuille zit, was ik gerust. Die van Philippe zit in zijn eigen portefeuille en Hanne en Tine hoeven deze nog niet bij te hebben (ze zijn nog geen 18), de hunne liggen op een geheim plekje thuis (dat was trouwens de eerste doos welke een veilig plaatsje kreeg in het nieuwe huis). Er werden nog wat credit cards uit de portefeuilles gehaald en we waren klaar om te vertrekken.

Eenmaal in België sloeg Philippe ineens alle kleuren uit. Hij vond zijn green card niet terug! Grote paniek, zowel bij hem als bij mij! Wat nu gedaan? Gelukkig wist het internet soelaas: een afspraak maken bij de Amerikaanse Ambassade in Brussel en een kopie van de kaart aanvragen. Enig probleem: de eerst mogelijke afspraak was 19 januari en onze terugvlucht was op 29 december! AGGGGRRRR. Dan maar iets anders proberen. Philippe had een vermoeden waar de kaart zou kunnen liggen. Met de hulp van een vriendin zou deze misschien toch in Melle geraken. Het slot van de voordeur werd door een slotenmaker opengemaakt (het is trouwens niet te geloven hoe snel en makkelijk dat gaat! Er was zelfs geen bewijs nodig dat wij de eigenaars van het huis waren). Amanda vond hem onmiddellijk en verstuurde ze ’s anderendaags met FedEx richting Melle. Tien jaar van ons leven kwijt door zijn stomme stoot! Hij zal er in de toekomst wel meer zorg voor dragen. De rest van onze vakantie konden we zonder zorgen doorbrengen.

Het enige van lekkers dat we moesten afgeven bij het inchecken van de bagage, waren de Tierenteyn mosterdpotjes die in mijn handbagage zaten. Ik had het nochtans kunnen weten: vloeistoffen meer dan 100ml mogen niet in de handbagage! Ook de ambachtelijk vervaardigde drogen worsten die we van mijn schoonvader meegekregen hadden, mochten de plas niet over. Jammer, ontzettend jammer :-(.

Bij aankomst in Austin werden we door de beambte verwelkomd met de woorden: Welcome home”! It sure felt great to be back!

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s