Vakantie in België – deel 1

In juli hadden we onze vliegtickets naar België geboekt. Aangezien onze aannemer Vince ons beloofd had dat het huis volledig af zou zijn in april, zou december een ideaal moment zijn om naar België af te zakken. De ruwbouw zou dan af zijn en dan is er minder opvolging nodig. We keken er dus heel erg naar uit om familie en vrienden terug te zien. Maar door het feit dat Mr. Kaiser ons “ne kloot afgetrokken heeft” om het op z’n plat Gents te zeggen, werd onze planning danig overhoop gegooid. Eigenlijk kwam onze reis op een zeer slecht moment: het huis stond vol onuitgepakte dozen, Babiche moest nog wennen aan de nieuwe woning en we wilden eigenlijk gewoon op ons eigen tempo ons huis inrichten. Dan waren er ook nog de strubbelingen met mijn zus Pamela, waar er Kerstavond gevierd ging worden, en om nog maar te zwijgen met wie er gevierd ging worden… Enfin, eigenlijk kwam het zeer slecht gelegen…

Maar onze vrienden en familie terug zien was al die rompslomp meer dan waard! Er werd veel bij gepraat, veel gegeten, veel gelachen, ook een paar tranen gelaten, maar wat we gehad hebben, kunnen ze ons niet meer afpakken, nietwaar?

Tine had deze keer reispilletjes genomen en al bij al viel het nog mee. Helaas doet ze geen oog dicht op het vliegtuig, dus het schaap was stikkapot bij aankomst. Ze had er van genoten om haar vriendinnen van het lager onderwijs terug te zien. Het was alsof ze nooit weggeweest was :-). Hanne daarentegen (her)kende niemand meer, enkel Juf Ilse, haar juf van in de 3e kleuterklas. Ik vind het zo ontzettend jammer, maar begrijp het wel. Ze was pas 5 toen we alles en iedereen achter lieten en ze woont bijna haar halve leven in Texas. Ze spreekt ook bijna geen Nederlands meer, ze verstaat het wel, dus ze kon de gesprekken wel volgen, maar antwoorden ging heel wat moeilijker. Gelukkig was er mijn jongste zus Ilona en haar gezin (bij wie we logeerden) die haar toch een beetje doen praten hebben.

Mijn zus is trouwens een schat om aan te bieden dat we bij haar mochten logeren. Ik kan me inbeelden dat 10 dagen met ons opgescheept zitten geen lachertje was ;-). Via deze weg nogmaals bedankt, Ilona en Ives, you guys are the best! We love you truly, madly, deeply!

Zo’n reis is eigenlijk best wel vermoeiend. We hebben veel vrienden terug gezien, helaas hebben we er ook enkele moeten afzeggen :-(. Bij deze wil ik me verontschuldigen aan diegenen bij wie we niet geraakt zijn. Er staat nl. van alles op het programma en geen enkele avond lagen we voor middernacht in bed. Uiteraard hebben we onze valies gevuld met allerlei lekkers zodat we weer voor een tijdje voort kunnen. Bij het aanmelden bij de douane viel mijn oog op enkele restricties: zo mag je geen toxische substanties en “obscene articles” invoeren in Amerika! What? Really?

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s