Verhuizen

Maandag 25 juli

Alles is eindelijk ingepakt! Ik zie ons 3 jaar geleden nog arriveren in the States met 2 palletten en een handvol valiezen. Ik kan u verzekeren dat we intussen al wat bijeen gegaard hebben, hoor!

Onze vriendelijk Filipijnse buren brachten zondagavond een “local snack” (mini egg rolls oftewel loempia’s) zodat ik me geen zorgen hoefde te maken over eten, maar naarstig verder kon met inpakken. How thoughtful! Het zijn echte schatten, ik zal hen missen… Philippe zei nog dat het vreemd was dat er nieuwe eigenaars in ons huis zouden wonen, maar ik zit daar niet mee in. Ik vond het huis in Wetteren achterlaten veel moeilijker.

De verhuizers arriveren maandagmorgen rond 8u15. Ze bekijken eerst wat we allemaal hebben en vrezen dat niet alles in de verhuiswagen zal passen. Philippe had het aantal dozen en grote meubelstukken moeten doorgeven, maar blijkbaar is er ergens een misrekening gebeurd. Ze zullen uiteindelijk 2 keer moeten rijden.

’s Anderendaags keer ik terug om te kuisen en ook Philippe komt langs om zijn weerstation op te halen (hoe kon hij dat vergeten?!). Nog een geluk dat hij langskwam, want de verhuizers hadden nog veel troep laten staan en zelfs met goed puzzelen zou het niet allemaal in mijn auto gepast hebben.

Ik had de Salvation Army gecontacteerd om onze zetel te komen ophalen (een degelijke Ikea zetel waar er enkel een paar haken in zaten doordat de katten er aan gekrabd hadden). Toen die mannen uiteindelijk arriveerden, bleek dat ze geen Ikea mochten aanvaarden omdat ze te veel klachten krijgen wegens “brol”! Ik wist hen toch te overhalen temeer omdat de zetel nog maar 3 jaar oud was en in bijna perfecte staat. Ze mochten hem zelfs uittesten van mij, maar dat wilden ze niet :-).

Na 10 uur kuisen hield ik het voor bekeken. Ik was bekaf! Dat doe ik niet meer, ik zal een volgende keer wel een kuisfirma inschakelen. Ik wil altijd onze zuurverdiende centjes uitsparen door dingen zelf te doen, maar echt, ik was geradbraakt! Het was nog geen 21u30 of ik was al in dromenland!

Nog even vertellen dat ik die dag een muis uit ons zwembad van de verdrinkingsdood gered heb. Ik dacht eerst dat het een mol was, zo groot was de muis! Ik heb mijnen hemel weeral verdiend, zie!

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s