Life is good

Het weekend is alweer voorbij, maar wat was het zalig! Het begon eigenlijk al vrijdagvoormiddag. Ik had afgesproken om met enkele mama’s te gaan shoppen in The Domain en dan lekker te lunchen bij “Tarka Indian Kitchen“. Ik had een curry chicken naanini met masala frietjes en een heerlijk verfrissende mango lemonade verorberd. Er was echter een mix-up gebeurd bij de bediening en als tegemoetkoming kreeg ik hetzelfde gerecht gratis en voor niets mee naar huis. Ik ben al een tijdje op zoek naar een t-shirt met vleugeltjes op. Op het internet vind ik ze aan de lopende band, maar niet in de winkels. Ik dacht dat ik in the Domain meer kans zou maken, maar helaas… Bij Zara hing er eentje in Hanne’s maat. Ik moest dan ook niet lang nadenken om hem te kopen. Maar ik wil ook zo één!

In de namiddag nog snel boodschappen gedaan en een beetje opgeruimd/gekuist want ’s anderendaags hadden we “hoog” bezoek.

Tine, Hanne en ik zijn ingeschreven om a.s. vrijdag het “valentijnsbal” van Tine’s dansschool bij te wonen. Aangezien het een “semi-formal” bal is (en we uiteraard niets hebben om aan te trekken), zijn we zaterdagmorgen gaan shoppen. Yay, any reason to buy a dress is a good reason, don’t y’all agree? Anyway, voor Hanne hadden we direct iets gevonden binnen het afgesproken budget nog wel. Voor Tine was het helaas iets moeilijker. Ik vond iets mooi, zij niet. Zij vond iets mooi, maar ik dan weer niet. Zo ging het een tijdje door. Uiteindelijk zijn we met een kleedje naar huis gekomen, 2 x zo duur als voorzien! plus ze kan het niet eens afdragen want het lijkt een beetje op een suitekleedje. Dan snel naar huis om de voorbereiding voor onze gasten te treffen. Het eten was simpel: SMOKED RIBS met koude patatjes en groentjes! De ribben waren, zoals gewoonlijk, heerlijk. In alle  bescheidenheid denk ik dat Philippe serieuze concurrentie voor de Amadeus zou kunnen betekenen. Alleen de lookpatatjes ontbreken :-).

We hadden ons bezoek al een paar keer verwacht op één van de vele VIA-parties, maar het was er nog nooit van gekomen. Nu was dus “the moment of truth”! Jo Detavernier, auteur van het boek “Mijn Amerika” en zijn gezin stonden voor de deur. Het was een leuke avond en ons boek is eindelijk gesigneerd! Jo moet echt wel eens naar een VIA-party gaan dan zal hij met eigen ogen zien dat er nog veel meer leuke Vlamingen in Austin wonen.

Alvorens Philippe de ribben kon kruiden, moest ik evenwel nog om Rudy’s BBQ rub rijden. We hadden bijna 2 jaar geleden een gift card gekregen die we nog niet gebruikt hadden, maar ik was zeker dat ie al vervallen was. Ik had ergens gelezen dat mits betaling van een klein bedrag je de kaart terug kon activeren. Ik wou dat dus eens uitproberen. Aan de kassa bleek dat de kaart nog helemaal niet vervallen was, meer nog, “gift cards” vervallen hier nooit! Ahhh… life can be good :-).

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s