zondag 14-6

De bedoeling was dat we enkele dagen zouden doorbrengen in Galveston, een klein stadje (met zandstranden) aan de kust. De meiden zouden er een beetje op het strand kunnen spelen en in zee zwemmen. Maar dat was buiten tropical storm Bill gerekend! We hadden een huisje via Airbnb gehuurd. Dit was de 1e maal dat we van die website gebruik zouden maken. Vrienden uit Austin hebben al dikwijls op deze manier een appartement/huisje gehuurd en hebben nog nooit iets voorgehad. Ze stellen er hun eigen woning ook te huur (daar hebben ze wel al eens een “akkefietje” mee gehad, maar dat is een ander verhaal…). In ieder geval hielden we (lees: vooral Philippe) het weer voortdurend in de gaten. Er was geen ontkomen aan: Bill ging hard toeslaan! De inwoners van Galveston waren aan het hamsteren, zo zagen we op tv. We zouden daar dus niet veel kunnen doen. We hebben dan maar samen beslist om de hele trip te annuleren. Jammer, we keken er zo naar uit. Ook Oma en Oom Peer waren ontgoocheld. Wij wagen binnenkort een nieuwe poging, maar dan zonder oma en Oom Peer. En liefst ook zonder Bill!

In oma’s valies stak een dikke gilet. Deze had ze aan toen ze uit België vertrok maar hier had ze hem niet nodig. Na het etentje bij Salt Lick, waar ze bijna van de stoel bibberde door de kou, wilde ze een licht giletje kopen dat ze steeds bij zich kon houden voor als de airco’s in de winkels/restaurants te koud stonden. Samen met Oom Peer trokken we naar Lakeline Mall op zoek naar iets moois. In de vitrine bij “The Limited” zag ze een mooike hangen. Het was het laatste exemplaar. De winkeljuffrouw was zo vriendelijk hem van de paspop te halen. Hij zat haar als gegoten! Het juffrouwke nam hem mee naar de kassa in afwachting dat we gedaan hadden met kijken en passen. Arco wilde nog eens op zoek naar boots. Alvorens we door reden naar Cavender’s wilden de Belgen nog een Starbuck’s koffie drinken. Bij Cavender’s vonden we ook niet wat we zochten. Terug thuis wilden we onze boodschappen uitladen en merkten we dat we dat mooi giletje voor oma vergeten waren. Alé hop, terug naar de Mall. Het hing al terug op de paspop. Gelukkig was het ondertussen niet verkocht. En aangezien alles aan 50% was, had ik nog een mooi blazertje gekocht. Oma blij en ik ook 🙂

Toen we terug naar huis wilden, barstte er een hevig onweer los. Nog voor ik op de parking was, viel de regen met bakken uit de lucht. Ik had espadrilles aan en wilde niet dat ze nat werden dus ben ik op blote voeten naar auto gelopen met de zak met aankopen boven mijn hoofd en schoenen in mijn handen want de paraplu lag in de auto… Op de weg lag er ongelofelijk veel water, de zichtbaarheid was beperkt en oma kon haar ogen niet geloven: in enkele minuten stond de weg op sommige plaatsen blank. Thuis aangekomen sloegen Philippe en Arco van op het terras het onweer gade. Volgens mij was het bijna tot een tornado gekomen. We stonden in ieder geval klaar om in de kast te kruipen… Gelukkig was het tegen de avond voorbij met waaien (niet met regenen) en konden we de ribben, die al een aantal uren aan het smoken waren, opgepeuzeld worden.

IMG_0597

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s