Spring Break

Een weekje van zalig niets doen staat voor de deur, ttz. een beetje in de tuin klussen, ook de kinderen! Zij mochten hun “playscape” eens insoppen terwijl ik de afgevallen, dorre bladeren opruimde. Hier vallen 2 x per jaar de blaadjes van de bomen: de “gewone” bomen verliezen hun blad in de herfst zoals in België, maar de “Texas live oak” (of kortweg “live oak“) verliest zijn blaadjes pas in het voorjaar als het nieuwe jonge groen te voorschijn komt. Het nieuwe blad duwt het oude letterlijk van de takken. Dit komt omdat deze bomen niet in een winterslaap gaan en hun sapstroom dus blijft doorgaan.

Je zou je kunnen afvragen waarom we dit niet door de tuinmannen laten doen. Wel, het enige wat ze doen (Tine en ik hebben het deze middag zelf nog gezien bij onze overburen!) is de bladeren met hun luidruchtige bladblazers bij de buren en in het midden van de straat blazen. Als morgen dan de tuinman van de buur komt, blaast die gewoonweg alles terug op jouw stuk! Echt waar, zelf gezien! En eerlijk gezegd, heel praktisch is dat niet. Zo blijft een mens maar bezig… Ik hark het liever zelf bij elkaar, prop het in bruine zakken en geef ze dan wel mee met de groendienst. Er staan al een 16-tal grote zakken in de garage, maar ik heb geen idee hoeveel van die zakken je per keer mag meegeven… Ik vind er nergens informatie over terug. Het zal dus in verschillende stappen te doen zijn. Het voordeel is dat de garage een tijdje heerlijk zal ruiken!

Als je een bouwvergunning aanvraagt, komt de “city arborist” langs om te kijken of en welke bomen er dienen gesnoeid te worden. Afhankelijk van het soort boom die gerooid moet worden, moet je 1 of meerdere bomen heraanplanten. Je krijgt dan een lijst waaruit je kan kiezen, maar gegarandeerd staat de Texas Live Oak er tussen! Ze zijn inheems wat als voordeel heeft dat ze weinig water nodig hebben om te overleven.

Zaterdag had Philippe een afvalrace op iRacing georganiseerd. Tijdens deze races kan hijzelf nooit deelnemen omdat hij de wedstrijdleiding is en alles in goede banen moet leiden. Deze keer had ik de eer om de laatsten die over de meet kwamen te diskwalificeren. Haha (evil tone added). De safety car moest een paar keer uitrukken, maar voor de rest waren er niet te veel accidenten. Ik heb me goed geamuseerd (was wel een beetje nerveus. Stel je voor dat ik de verkeerde diskwalificeer! Die zou nogal content zijn!) en de deelnemers bedankten me uitvoerig. Ik heb wel een hele dikke flater begaan 😦 Aan het einde wilde ik nog melden dat het een leuke race was en ik typ toch wel “rays”, zeker! How dumb can you be!

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s