Onverwacht feestje bij de buren…

Gisteren was een heerlijke lentedag (lees 25 graden). Ik was om lentebloeiers geweest en heb de bloempotten gevuld met felle kleurtjes! Daarna nog een beetje in de tuin gewerkt, vooral distels uittrekken en paardebloemen verwijderen. These suckers always come back! Grrr… De meisjes waren ondertussen op de oprit aan het krijten.

Bij de buren kwamen veel auto’s toe. Tine wist te vertellen dat Mason, het buurjongentje, 5 jaar werd en dat er een verjaardagsfeestje voor hem georganiseerd werd. De hele familie was uitgenodigd. Opeens kwam de buurman naar me toe gestapt en vroeg of we ook wilden komen: “nothing fancy, just bring a bottle of wine and have something to eat at our place”. Ik had niet eens een kadootje voor dat ventje! Gelukkig had ik wel nog Pim’s koekjes in de kast 🙂

Ondanks het heerlijke weer was het feestje binnen. Elke genodigde deed zijn schoenen uit aan de voordeur. Ze lagen daar allemaal op een hoopje… de schoenen bedoel ik. Ik geraak aan deze gewoonte maar niet gewend. Ik vind dat zo raar en eigenlijk een beetje vies… Bij ons thuis heb ik liever dat ze hun schoenen aanhouden, ik ben nl. niet zo zot van andermans blote (zweet)voeten… Sorry, hé…

Onze buurman, Dimsin, bleek afkomstig van de Filipijnen. Op 6-jarige leeftijd is hij met zijn familie naar New Jersey verhuisd en nu woont hij al geruime tijd in Austin. Ook zijn vrouw is Filipijnse. Hij is laborant en zij is nierdialyse verpleegster. Hij heeft een fantastisch gevoel voor humor! Een zalige man!

Dimsin’s andere buur is een Indiase katholieke priester. Hij woonde vroeger in Temple, Texas en woont sinds een paar maanden in onze wijk. Achter ons huis is een katholieke kerk waar hij predikt. Hij drinkt graag een glaasje wijn en is een heel joviale man. Hij kende België via een non die daar in één of ander klooster zit en wist dat het weer er niet zo schitterend is. Hij vertelde ook dat er een aantal jaren geleden een Belgische missionaris in India gestorven is.

Het eten was Filipijns, vooral veel stoofpotjes en veel vis- en schaaldiergerechten. Het dessert was een mengeling van Amerikaans en Filipijns. Eén van de taarten was paars! Ik vond het een mooie kleur en vroeg wat voor iets het was. Er werd me verteld dat het een “purple yam” taart was. Een purple yam is een zoet, paars knolgewas dat vooral in de Aziatische tropen voorkomt. Meer info erover vind je hier. De taart was lekker, zelfs Philippe die geen taarten eet, vond ze eetbaar. Ik denk dat ik in de toekomst wel eens iets paars zal bakken…

Toen we rond 17u vertrokken hebben we enkel onze voordeur dichtgetrokken, niet op slot! Voor mij is dit een grote stap. Ik ben iemand die steeds alle deuren op slot doet, ook als ik thuis ben. En toen we in het donker thuis kwamen, was al ons gerief er nog 🙂

 

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s