Leven met suikerziekte

Meer dan 10 jaar geleden kreeg ons moeder het verdict dat ze suikerziekte had. Dat kwam hard aan. Niet alleen voor ons, maar vooral voor haarzelf.

Mijn zussen en ik hadden mama een citytrip Berlijn voor haar 60e verjaardag cadeau gedaan. Toen ze terug thuis was, reageerde ze heel eigenaardig. Haar mond stond een beetje scheef, ze had veel en constant dorst, maar het ergste was dat het leek alsof ze dronken was hoewel ze het tegendeel beweerde. Een zeer akelig moment… We dachten eerst dat ze op het vliegtuig een beroerte gekregen had, maar ze verzekerde ons dat alles goed verlopen was. We waren er toch niet gerust in en belden de ambulance op om haar naar het ziekenhuis te brengen. De verplegers en dokter daar zeiden onmiddellijk dat het suikerziekte was!

Het eerste jaar was verschrikkelijk. Ze werd meermaals gevonden in het midden van een veld, of ergens op een afgelegen weg, totaal in de war, niet wetende wie ze was of wat ze daar deed. Ze heeft ook haar auto eens in de prak gereden. Allemaal omdat ze het suikergehalte in haar bloed niet onder controle had. Ze werkte toen nog… Ze voelde een hypo (te laag suikergehalte in je bloed) wel telkens opkomen, maar wilde haar werk niet onderbreken om iets kleins te eten of cola te drinken. Met alle gevolgen van dien!

Toen ze hier op vakantie was, heb ik gemerkt dat leven met die ziekte toch niet zo eenvoudig en evident is. Elke dag word je blootgesteld aan allerhande verleidingen. Ik heb zeer veel respect voor mijn mamaatje die dat zo goed doet! Doordat ze nog zo actief is (ze doet vrijwilligerswerk in de bib in Lovendegem en Destelbergen, gaat maandelijks op culturele uitstap en naar de leesclub, doet haar dagelijkse wandeling met haar trouwe viervoeter aan haar zijde, enz.) en niet elke dag gelijk is qua beweging, is het moeilijk om de waarden van haar suiker constant te houden. Toen ze hier was stonden haar waarden dikwijls te hoog en moest ze dan insuline bijspuiten. Dit is ongevaarlijker dan als ze te laag staan. Op lange termijn kunnen te lage waarden echter het zicht aantasten of in het slechtste geval kan je ervan in coma geraken.

Ondertussen weet ze heel goed wat ze mag en vooral niet mag eten en/of drinken. De dag van vandaag houdt ze zich perfect aan de regels 🙂

We hebben haar gesproken over een insulinepomp, dat dit misschien wel iets zijn voor haar zou zijn…omdat ze nog zo actief is. Dan hoeft ze haar eten ook niet meer af te wegen en gaat haar totale levenskwaliteit er op vooruit. Ze had al wel over dergelijke pompen gelezen, maar er eigenlijk nooit aan gedacht om dit eens voor haar zelf te bekijken. Ze heeft beloofd om dit onderwerp eens onder de loep te nemen, zich goed te informeren bij de mutualiteit en er goed over na te denken wat voor een impact dit op haar leven zal hebben. Als je het  mij vraagt, kan het alleen maar beter worden!

Hier vind je meer info over suikerziekte.

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s