Vakantie: vervolg: dag 7

Dinsdag 19 augustus 2014

Iedereen was goed uitgerust en goed gezind (ik ook hoewel de haardroger het weer niet deed) en na een matig ontbijt vertrokken we naar Laguna Seca, het Mazda Racing Circuit waar de vorige dagen veel te doen was gezien de “Concours d’élégance” en andere races. Het circuit is voor zowel auto’s als moto’s. Het regende een beetje waardoor er niet veel volk op de racetrack was, slechts enkele moto’s die niet voluit gingen gezien het natte wegdek. Het circuit is iets meer dan 3,5 km lang maar heeft een spectaculair hoogteverschil! Met onze huurwagen reden we op het baantje naast het circuit omhoog om de “corkscrew” bocht te bekijken, maar de baan was afgezet. Jammer, het is nochtans heel impressionant. Meer info over het circuit vind je hier.

Daarna reden we door naar Salinas, waar het ouderlijke huis van schrijver John Steinbeck staat. Dit is nu een restaurant en trekt veel bezoekers. Het is mooi onderhouden, maar de buurt is er nogal verloederd. Er stond een huis om de hoek waar een beige zetel voor de deur stond met van die vuile plekken in, we kennen deze beelden allemaal van op tv. Helaas was dit daar de werkelijkheid…

In Salinas wonen heel veel Hispanic die er op de aardbeien-, kool-, bessen-, sla-, zonnenbloem- en artisjokvelden werken. Een eindje verderop ligt Castroville, dit is de “artichoke capital of the world”. Er stonden massa’s stalletjes langs de kant van de weg waar er 10 artisjokken voor 1 dollar verkocht werden. In de supermarkt in Austin kost 1 artisjok ongeveer 3 dollar! Elk jaar is er een festival met de artisjok in de hoofdrol. Meer info vind je hier. De bessenplantages waren van de fabrikant Dole Food Company.

Onderweg, op Highway 1, zagen we nog verschillende plantages o.a. kiwi, boontjes, erwtjes, snijbloemen en zelfs sparren. We reden voorbij een mooie vuurtoren, Lighthouse Pigeon Point. Ook deze is nog steeds operationeel en is de hoogste van allemaal langs de westkust. Meer info vind je hier.

Philippe zijn vinger was nog steeds gezwollen door de bijensteek en jeukte enorm. We waren op weg naar Sofie, een vriendin uit Philippe’s jonge jaren. Ze is verpleegster, zij zou wel raad weten. Ze is getrouwd met Piet, een dokter die momenteel werkzaam is in de farmaceutica. Ze woont met haar gezin in de buurt van San Francisco. Om bij haar te geraken, moesten we eerst de berg oversteken. Eenmaal die achter ons lag, zag je het weer zo veranderen. De wolken bleven allemaal aan de andere kant van de berg hangen en wij waren op weg naar de zon!

Alvorens we bij Sofie onze voeten onder tafel gingen schuiven, wilden we eerst op jacht gaan naar heerlijke Belgische chocolade. Er was maar 1 probleem: we wisten niet welke ze lekker vond… Dan maar melk- en fondantchocolade kopen. Gelukkig heeft ze haar “roots” nog niet verloochend en lust ze ze beiden! De lasagne en side dishes smaakten ons, ook het dessert was heerlijk. Na veel bijgepraat te hebben, namen we afscheid want de volgende dag keerden we huiswaarts.

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s