Vakantie: vervolg: dag 2

Dag 2: donderdag 14 augustus 2014

We hadden een slechte nacht gehad en niet enkel omdat de terrasdeur niet op slot kon (hoewel ik steeds dacht dat er iemand aan de deur stond te reutelen. Maar het was enkel het ruisen van de zee…). De bovenburen hadden lawaai (walaai, zoals Hanne lange tijd zei…) gemaakt tot 2.30u! Ze liepen constant over en weer waardoor een een aanhoudend gepiep uit het plafond kwam, je weet wel, zoals een trap die kraakt of piept… Na een verfrissende en deugddoende douche waren we om 8.30u al uitgecheckt. Philippe zijn oor was ondertussen al beter, gelukkig maar, niets zo vervelend als op reis gaan en je niet 100% voelen.Ons ontbijt bestond uit een bezoek aan een IHOP-tent (International House of Pancakes). Met onze buikjes vol konden we San Francisco verkennen.

Eerst en vooral zouden we de Golden Gate Bridge bezoeken, die is namelijk ’s morgens op zijn mooist omdat hij dan nog deels in de mist gehuld is. De brug wordt aanzien als 1 van de “wonders van de moderne wereld”. Volgens de Frommers-reisgidsen is de brug “waarschijnlijk de mooiste, maar in ieder geval de meest gefotografeerde brug ter wereld”! De brug werd geopend in 1937 en was tot 1964 de langste hangbrug ter wereld op 4300 voet (1300 m). De brug is helaas niet alleen voor veel goede of aangename zaken bekend, zoals voor het beter bestand zijn tegen aardbevingen, maar ook als de 2e meest gebruikte plaats ter wereld om zelfmoord te plegen. Het brugdek is 75 m boven het wateroppervlak en na een val van 4 seconden raken de springers met een snelheid van 120 km/h het water. De meesten sterven door de impact, slechts een 5% overleeft, maar zouden vervolgens door verdrinking of onderkoeling omkomen. De jongste persoon ooit zou een 5-jarig meisjes geweest zijn. Haar vader had haar opdracht gegeven om te springen. Hij sprong na haar… Dit was in 1945. Meer info over de brug vind je hier.

Als je geluk hebt, zie je dolfijnen in de baai zwemmen. Wij hadden er 6 geteld! Daarna reden we door naar het centrum van San Francisco. Wat me onmiddellijk opviel, was dat de rijstroken enorm smal waren. Het gevoel van ruimte, zoals we in Texas kennen, had ik hier absoluut niet. We hebben 2 van de bekendste straten gedaan: Filbert Street, een “one way street” waar je enkel naar beneden mag rijden (de meiden hadden nogal een pret toen ze door de achterruit keken!) en Lombard Street. Deze laatste heeft 8 haarspeldbochten! We zijn eerst een stukje te voet geweest om aan de meiden te tonen hoe stijl het wel was, dan zijn we met de auto naar beneden gereden. De meiden hadden de “time of their lives”! Zoiets is moeilijk op foto te illustreren, dat moet je met je eigen ogen gezien hebben, maar ik heb toch een poging ondernomen. Een link naar meer uitleg over Lombard en Filbert Street vind je door op de respectievelijke namen te klikken.

Toen we daarna het “Cable Car Museum” gingen bezoeken, konden we onze auto om de hoek parkeren. In SFO is het wettelijk verplicht om bij het parkeren de voorwielen van je auto als je op de helling staat, dus met de neus van je auto omhoog, van de stoeprand weg te draaien. Sta je naar beneden geparkeerd, moeten je wielen naar de stoeprand toe gedraaid zijn. Dit is omdat, mocht de handrem het niet doen, je wagen zo niet kan wegrollen. Het “Cable Car Museum” was zeer interessant. In de periode van paard en kar deed de “cable car” in SFO zijn intrede. Nog steeds rijden er enkele toestellen rond. Vooral de toeristen maken er gebruik van, maar ook sommige inwoners om naar het werk te rijden. Prijskaartje voor een enkele rit (volwassene of kind, van 6u tot 21u): 6 dollar. Meer info over het museum vind je hier.

Na een koffie en thee in één van de vele koffiebars die San Francisco rijk is, hadden we afgesproken met Michaël, een vroegere collega van Philippe, aan het “Ferry Building Marketplace” gebouw. Het gebouw, van 1896, was oorspronkelijk opgericht om de overkant van de baai per ferryboot te bereiken, maar door de opkomst van de auto (en diengevolge de opening van de Bay Bridge en de Golden Gate Bridge) werd de boot alsmaar minder gebruikt. Het gebouw heeft 2 zware aardbevingen overleefd (1906 en 1989) wat toch opmerkelijk is. Deze van 1989 had wel veel schade aangericht waardoor het gebouw deels gesloopt diende te worden. Tegenwoordig wordt het gebouw gebruikt als marktplaats met ontelbare kleine winkeltjes, restaurants, café’s,… Alles wat met eten en drinken te maken heeft, wordt er verkocht. Je hebt er ook een mooi uitzicht over de baai waar zeehonden en dolfijnen zwemmen. Meer info vind je hier.

Via de “Oakland Bay Bridge” zijn we SFO uitgereden. Het weer aan de overkant is niet te vergelijken met dat in Frisco: het is er 10 gr C warmer! De brug is in 1936 geopend (6 maanden voor de Golden Gate Bridge) en was een “dubbeldekbrug”. Oorspronkelijk reden de auto’s over het bovenste gedeelte en de treinen en vrachtverkeer over het onderste. Door de afschaffing van de trein voor het openbaar vervoer is het onderste gedeelte nadien eveneens voor auto’s opengesteld geworden. Door de aardbeving van 1989 was het bovenste dek op het onderste terecht gekomen en diende de brug deels hersteld te worden. In 2013 is de nieuwe brug geopend. Volgens Guinness World Records zou het de wijdste brug ter wereld zijn. Meer info vind je hier.

Na veel amandel-, pistache- en appelsienplantages arriveren we in Merced. In het hotel krijgen we kamer 327 toegewezen. Nu moet je weten dat Philippe zijn geluksgetal 27 is. De meiden vonden het opmerkelijk dat we, zowel in het vliegtuig als in het vorige hotel, steeds iets met nummer 27 kregen…

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s