Vakantie! Heerlijk…

Dag 1: woensdag 13 augustus 2014

De valies is ingepakt met nog een 10-tal pond (voor de leken: iets minder dan 5 kg) over alvorens we aan het maximum gewicht zitten. Niet slecht, al zeg ik het zelf 🙂 Mja, we zijn dan ook maar 1 weekje weg omdat Rutger en Sandrine in december zouden komen en we dan nog een weekje verlof willen nemen (we = Philippe). We hadden gekeken om met de auto naar California te rijden, maar dit zou heen en terug ongeveer 4 dagen in beslag nemen. Dit was dus geen optie.

Al de buitenbloempotten had ik binnen genomen zodat ze niet te veel zouden afzien door de hitte terwijl we weg waren. Gemiddeld krijgen ze 2 x per dag water, ze zouden verdroogd zijn tegen dat we terug waren. Philippe opperde dat er insecten in ons huis zouden komen, maar ik waagde me de kans, we gingen wel zien.

Aan onze lieve Babiche hadden we ook gedacht. Ik had een extra kattenbak gekocht en vermoedde dat ze met 2 stuks wel zou toekomen en niet overal in huis haar hoopjes zou achterlaten. Wat haar eten betrof: er waren één grote en 2 kleine kommen met droogvoeding voorzien en een waterfontein van 1 gallon (bijna 4 liter).

Tegen de middag vertrokken we naar Austin International Airport. Onze United-vlucht was gepland om 14.30 u en was mooi op tijd. We zatten op rij 27, net achter de vleugel. Philippe en de meisjes zaten alle 3 naast elkaar, ik mocht aan de overkant van de gang zitten. Bij het landen had Philippe, zoals gewoonlijk, weer veel last van de druk in zijn rechteroor. Dit probleem kan echter verholpen worden door pseudo-ephedrine in te nemen, maar dan moet je er natuurlijk wel bij je hebben… Ook Tine had weer afgezien. Na anderhalf uur begon haar maag te keren en moest het schaap, ocharme, alweer overgeven. Gelukkig slechts 2 x! Kwam het doordat ze voor de vlucht te veel gegeten had? Kwam het door het onweer waar we langs, door en boven gevlogen waren? Kwam het omdat ze vliegen associeert met uit België vertrekken en alles en iedereen achter laten? Of is ze gewoon reisziek? Wie zal het zeggen…

Aan boord van de meeste vliegtuigen zijn er tijdschriften te vinden met allerhande lectuur maar vooral wat je zoal kan kopen tijdens de vlucht. In het tijdschrift Sky Mall van United stond het standbeeld van Manneke Pis. Het was te koop voor 229 dollar! De preutse Amerikanen zullen nogal geshockeerd zijn als hun oog hierop zal vallen..

Na een vlucht van ongeveer 3 uur landden we in San Francisco. Onze valies rolde als 3e van de band! Nog enkel de huurauto ophalen en dan konden we naar ons hotel in Pacifica, waar we de 1e nacht gingen doorbrengen. We kregen een Nissan Pathfinder hoewel we een kleiner model gereserveerd hadden. Een gratis “upgrade” van AVIS, waarvoor dank. De onderkant van de deur kwam tot aan mijn knieën. Ik laat in het midden of ik te klein ben dan wel de auto te groot… Tussen haakjes: mijn schoonmama zei ooit eens dat de kleinsten de liefste zijn… 😉

Toen we San Francisco uitreden zagen we een opschrift op een heuvel: “San Francisco Industrial City”. Het deed me spontaan denken aan de heuvels van Hollywood… We reden verder langs een immens militair kerkhof: Golden Gate National Cemetery. De totale oppervlakte bedraagt 65 ha.! Nu moet je weten dat de grond daar heel duur is… De weg was heuvelachtig en na een 20-tal minuten arriveerden we in Pacifica, een idyllisch en gezellig kustdorpje met prachtige huisjes. We hadden een kamer met zeezicht geboekt in het Best Western Plus Lighthouse Hotel, vlak aan het strand. Ook hier kregen we een upgrade van de gereserveerde kamer en mochten we de junior suite (kamer 227) betrekken. Het uitzicht was adembenemend!

Nadat we onze valies in de kamer gedropt hadden, wilden de meiden direct naar het strand. We konden bij wijze van spreken over de balustrade kruipen ware het niet dat de kamer zich op de 2e verdieping bevond. De pelikanen en meeuwen kwamen ons onmiddellijk begroeten. Zalig! Op het strand vonden we oneindig veel blauwe rubberachtige kwalletjes. Dit bleken Velella Velella te zijn. Meer info hierover vind je hier. Er was veel om te doen zoals bleek uit het hierbijgevoegd artikel.

De zee ruiste aangenaam en er waren een 3-tal personen  een poging aan het ondernemen om te surfen, maar veel kwam er niet van in huis: veel peddelen en dan even op de plank een golfje meepikken. De golven waren niet groot genoeg. Jammer… Er was een gezellige versmarkt aan de gang waar we een kijkje namen alvorens we in het hotelrestaurant “The Moonraker” onze buikjes vulden. Alle tafels hadden zeezicht en terwijl we genoten van onze maaltijd, zagen we de pelikanen het water induiken op zoek naar iets lekkers.

Toen we terug in de kamer kwamen, was het er snikheet en merkten we op dat er geen airco was. Dan maar de terrasdeur open zetten. Ondertussen de meiden laten douchen om al het zeezand van  hen af te krijgen alvorens ze het bed in mochten. Aangezien het bad vol zand lag en de douchekop vast aan de muur zat (dus niet met een beweegbare slang zoals we in België kennen) moest ik met een bekertje het bad zien proper te krijgen. Ik vraag me trouwens af hoe de kamermeisjes dit probleem, welke ze ongetwijfeld al meegemaakt hebben, zouden oplossen… In Austin was dit trouwens 1 van de eerste werkjes voor Philippe: de bestaande, vaste douchekop uitbreiden met een flexibele slang zodat ik met dan ding alle hoeken en kanten van de douche kan afspoelen!

Toen de meiden in dromenland waren, wilden we de terrasdeur sluiten, doch ze ging niet op slot. Onnodig te zeggen dat ik die nacht niet goed geslapen had ook al was onze kamer op de 2e verdieping…

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s