The Hollow American Brasserie – Georgetown

Vrijdag na school mochten de meisjes naar een verjaardagsfeestje van Tine’s beste vriendin Savannah. Haar zusje Alyssa zit bij Hanne in de klas dus Hanne was ook uitgenodigd. In het begin vond ik het een beetje raar dat de zussen/broers ook gevraagd worden, maar nu vind ik dat eigenlijk wel tof. Zo kunnen Philippe en ik iets zonder de kinderen doen. Vrijdag zijn we, op aanraden van vrienden, naar The Hollow in Georgetown geweest. Ik kan ons bezoek daar in 1 woord omschrijven: HEERLIJK! Alles was perfect: het eten, de bediening, het interieur, de sfeer… Wat een verademing in vergelijking met die grote Amerikaanse ketens.

Philippe had de reservatie slechts een dag op voorhand gedaan via het systeem “open table”. Dat is een systeem dat je kan raadplegen en à la minute kan zien of er nog plaats is in het door jou gekozen restaurant op het door jou gekozen tijdstip. Hanne en Tine gingen thuisgebracht worden rond 20u, dus hadden we gereserveerd om 18u. Toen we aankwamen werden we hartelijk ontvangen en door een dienster naar onze tafel gebracht. Er werd ons de vraag gesteld of we er al geweest waren, waarop we negatief antwoordden. We kregen dan te horen dat het restaurant van de “chef” (= kok) zelf was en dus geen deel was van één of andere grote keten en dat het Franse keuken was! Kleinschalig en enkel met verse en de beste ingrediënten werd er gewerkt, daardoor is er elke dag een andere kaart. De verwachtingen lagen hoog en ze werden zeker ingelost! Op hun Facebook pagina kan je enkele foto’s van hun meesterwerkjes zien. Een link naar hun pagina vind je hier.

Het restaurant was bijna volzet. Het interieur was sober: verweerd hout tot halfweg de muren, tafeltjes met witte, leren stoelen die heel gemakkelijk zaten. Er is een beneden- en een bovenverdieping. Een impressie van het restaurant vind je hier.

Als wachtbordje kregen we 4 kleine sneetjes focaccia brood met een overheerlijke olijfolie. We hadden een witte wijn uit Nieuw Zeeland besteld: Cairnbrae Sauvignon Blanc (van 2012). Een lekker frisse wijn met citrusaroma’s. Of om het met de woorden van Wine Spectator te zeggen:“Mouthwateringly juicy, offering plenty of lime, grapefruit and lemon flavors, with a hint of fresh jalapeño”. Als voorgerecht had Philippe gekozen voor zalm met huisgemaakte pappardelle (brede pasta) opgevuld met zalmmousse, ikzelf had een bordje met brie, vers fruit en geroosterd brood. De brie kwam van een boerderij uit de buurt (Brazos Valley Cheese ten noordwesten van Waco) waarover ik enkele dagen geleden een artikel gelezen had. Hun kaas wordt uit rauwe, niet gepasteuriseerde melk vervaardigd. In Texas is het bij wet vastgelegd dat de kaas daarom 60 dagen dient te rijpen. Als kaasliefhebber kon ik dus niet anders dan proeven 🙂 Een link naar het artikel vind je hier.

Als hoofdschotel had Philippe een lamsschenkel gegeten met pappardelle en lentegroentjes. Ik had gekozen voor Sint Jacobsvruchten met pompoenschijfjes en boontjes. Philippe had geen plaats meer voor een dessertje, maar ik wilde de “pot au crème” met vers fruit wel eens proeven. Aangezien voor mij het dessert het belangrijkste deel van heel de maaltijd is, was mijn potje al half leeg tegen dat het mij inviel dat ik nog geen foto getrokken had. Mijn oprechte excuses hiervoor… 😉

Wat ons beiden opviel tijdens onze tête à tête, was dat het bestek mee afgeruimd werd en we proper kregen! Dat hadden we hier nog niet meegemaakt… Het is een restaurant om zeker nog terug te keren en niet alleen omdat er witte pensen en américain préparé op de kaart staan!

 

Leave a comment

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s